Wie Zijn Wij

Opa's Friet

Gepassioneerde verzorgers van friet en snacks op maat bij u thuis of op een evenement

Wie ben ik

Ton Jaegers
Tel. +31 648084710
opasfriet@gmail.com

Historie

Historie Opa’s friet

Na 32 jaar bankervaring werd ik boventallig verklaard en kon een nieuwe uitdaging gaan zoeken. Mijn wederhelft Diana had ruime ervaring in de cafetariawereld en zou ooit graag eens een eigen cafetaria willen beginnen. De keuze was dan ook al snel gemaakt. Nu op zoek naar een geschikte cafetaria. Horecamakelaars inschakelen en, samen. met goede vrienden, naar verschillende locaties gaan kijken, Er was altijd wel wat waardoor we besloten om het niet te doen. Tot het moment dat mijn collega mij de goudentip gaf. Zo kon het gebeuren dat we op 26 september 2015 cafetaria Dito mochten openen gelegen aan de Sprinkstraat 23 in Margraten. Dito komt voort uit onze voornamen Diana en Ton. De opening was overweldigend. Onze openingsaanbieding overtrof de stoutste verwachtingen. Onze ervaren vertegenwoordiger van de groothandel wist niet wat hem overkwam. Zodoende was hij de zondag de pineut en kon hij frikandellen gaan halen. Zo een warm en hartelijk welkom in Margraten zal mij altijd blijven heugen. We werden door onze trouwe klanten gewaarschuwd voor de carnaval en Kermis in Mergraote. Bouwers van carnaval wagens hadden geen papier om de bestelling op te schrijven. Dus werd restant hout gebruikt om de bestelling op te nemen. Ik zou dit met carnaval als versiering aan de raam hangen. En zo geschiedde. Na de optocht moesten de wagens langs de frituur. Samen met hun bij de wagen een juupke drinken en spontaan werd het liedje friete friete met …. gedraaid. Maar dan niet op de merret in Maasricht maar waar vroeger de merret werd gehouden in Margraten. Hoe mooi kan het leven zijn.

Met de kermis kwam jaarlijks de schutterij St. Sebastianus en de harmonie Concordia, na het brengen van een muzikale serenade, een biertje, fris of koffie drinken. Gezien mijn eigen muzikale verleden was dit altijd een kippenvel moment
De jaren vlogen voorbij en toen kwam het jaar 2020. Het jaar van de corona. Maar voordat er corona was gaf mijn lichaam mij een waarschuwing en kreeg een zogenaamd schampschot van mijn hart. Bij het dotteren werd al meteen duidelijk dat de plekken waar de vernauwingen zaten niet te verhelpen waren met stands dus moest een open hartoperatie volgen. Carnaval in MUMC. Vaak bellen en op de camera kijken of alles goed ging. Loslaten zeggen ze maar dat lukt niet. Na 3 weken werd ik eindelijk geopereerd en kreeg 3 omleidingen. In het MUMC vertelde de nieuwslezer dat de horeca om 18:00 uur moest sluiten. Gaf het nieuws door aan Diana maar het was druk en had niets gehoord. Logisch toch. Dus even doorgedraaid totdat handhaving kwam vertellen dat er over een half uurtje moest worden gesloten. Heel coulant hoe men hiermee is omgegaan. Corona gaf veel beperkingen maar mij ook de gelegenheid om goed te herstellen. Op 28 oktober kwam de volgende tegenslag. Diana kreeg plotseling heftige pijn bij het rechterschouderblad. Voelde zich al een poosje niet lekker maar er was nergens wat te vinden. Gingen naar de huisartsenpost. Ze Kreeg een scan en daar werd ons meteen verteld dat ze longkanker had, Vrij snel werd duidelijk dat het zeer ernstig was en kwamen de artsen tot de conclusie onbehandelbaar. Gaven haar nog 3 maanden. Keuze was hospice of thuis overlijden. Haar wens was thuis waar ik haar in de laatste levensfase mocht begeleiden. In die periode waren onze kinderen en haar ouders een grote steun en toeverlaat Het was een hele zware maar ook heel dankbare periode dat ik dit mocht doen. Na 2 maanden kwam een einde aan de oneerlijke strijd en op 28 december kwam ze te overlijden. Ook toen was Margraten er voor me. Intens hoe men meeleefde en hoeveel steun er kwam. Dit heeft zeer zeker geholpen in mijn verwerkingsproces. Veel tijd om te rouwen was er niet want ik moest nu alleen een cafetaria gaan runnen. Met behulp van het personeel is me dit gelukt.

Hoe moeilijk het ook is maar het leven gaat verder zeggen ze en kon met behulp van mijn personeel mijn cafetaria voortzetten. Hoe verrassend kan het zijn om iemand tegen te komen met dezelfde levenservaring. Annemie kwam in beeld en was meteen betrokken bij de frituur. De leeftijd begint te tellen en de aanvragen voor een frituurwagen werden steeds meer, Tijd om een stapje terug te gaan doen. Zelf een frituurwagen gekocht en de cafetaria te koop gezet. Wie is niet trots op zijn kleinkinderen. De nieuwe naam is dan ook niet moeilijk te bedenken. Opa’s friet werd geboren, Cafetaria werd verkocht en 25 augustus was mijn laatste Dito en kon ik verder gaan bouwen aan opa’s friet wat tot op heden een groot succes is.

RapidWeaver Icon

Smullen met OpasFriet